Loki frá Fridarstödum

Op een middag loop ik zoals ik wel vaker doe één van mij lievelingswandelingen langs het Reitdiep. De honden vinden het hier ook heerlijk en daar waar het kan jumpen ze in het kanaal voor een zwemfeestje, want een feestje is het elke keer. Zodra ze nat eruit komen dan rennen ze om het hardst om mij heen en natuurlijk vlakbij mij flink uitschudden! Het maakt mij niet uit, als de meisjes plezier hebben geniet ik ook. In de verte zien we wat aankomen, met hond… het loopt los… het is groot en rood… Verdikke het lijkt wel een IJslander… Verdikke HET IS EEN IJSLANDER! We zijn allemaal verrast, want ja wees nu eerlijk, wanneer kom je nou een IJslander tegen, bijna nooit. En zo leren we bazin Hilma met haar IJslander Loki kennen. We wisselen adressen telefoonnummers uit en Loki komt ook op facebook, hoe leuk is dat. De jaren verstrijken en we volgen elkaar op facebook. En dan komt de vraag begin van dit jaar voor de eerste fotoshoot bij ons in de studio aan huis. We hebben een te gekke middag en Loki showt goed. Omdat het toen al niet zo goed ging met Loki gaan we niet wandelen, de shoot was al genoeg geweest. We spreken af het in de herfst nog es weer te doen en dan op locatie. En zo gingen Wim en ik op pad naar landgoed de Braak in Eelde, Loki’s lievelingsplekje om te wandelen. Het zou een fotoshoot worden, graag ook met afscheidsfoto’s. En echt terwijl ik dit opschrijf voel ik kippenvel, want wat voel ik mij bevoorrecht dat ik dat dan mag doen. Door de drukte ter plekke lukt een in en uitloopfoto bij de poort niet goed, dus dat proberen we op een andere manier en tussen twee grote bomen lukt het om Hilma en Loki als een soort silhouet neer te zetten, statig, trots en vol liefde voor elkaar. Dat is gelukt. Dan gaan we op weg naar zijn lievelings zwemplekje, op een stukje grond waar hij makkelijk in en uit het water kan komen. Maar lang voordat we er zijn gebeurt er iets ergs. Loki gaat zitten en kan niet meer, hij hinkelt nu aan de andere kant zegt Hilma bezorgt. We gaan rustig bij hem zitten.. wat nu? Tja , ik zeg nog desnoods nu naar de auto terug en van de week gewoon nog een keer proberen. We waren een bergje op geweest en misschien was dat wel teveel. Opeens bedenk ik me en zeg slim “Of zal dokter Finkie even er naar kijken?” En Finkers onderzoekt hem, Loki laat het ook rustig toe, en wat dacht je wat? Zit er een hulsje van een beukennoot tussen zijn tenen! Finkie opereert en HUP daar gaat de jongeheer gewoon weer in gepaste draf richting de zwemplas. En wat is het dan genieten hoe hij geniet!
Wat een prachtige lieve grote knappe mooie IJslander. Ik ben blij dat ik je heb gekend lieve Loki.
Rust zacht.

Loki frá Fridarstödum
8 – 10 – 2006 2 – 10 – 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s